(ต่อ)

 

 

"อะ..อาา ปล่อยนะ"คำร้องขอของดงแฮแทบจะไม่เกิดผลใดๆเลยในเวลานี้ ร่างสูงเริ่มดูดหนักๆที่ซอกคอขาวเพื่อสร้างร่องรอยแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ ก่อนที่จะไล่จูบลงมาจนถึงกระดูกไหปลาร้า


 "คิ..บอม"


 "อาา..หวานจริงๆ ถึงว่าเมื่อก่อนเจ้านายถึงไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้นาย"คิบอมเอ่ยเบาๆพร้อมมองร่างกายของดงแฮด้วยความต้องการ มือหนาคว้าเข้าที่ชายเสื้อด้านล่างก่อนที่จะถกมันขึ้นไปพร้อมชูแขนของดงแฮขึ้นด้านบนและมัดมันด้วยเสื้อที่เพิ่งถอดเพื่อป้องกันการหนี


 ร่างบางพยายามแก้มัดที่มือด้วยตนเองแต่เมื่อสะบัดมือเเรงๆจนเริ่มล้าก็รู้ตัวว่าคงไม่สามารถรอดพ้นจากพันธนาการนี้ไปได้ และเมื่อลิ้นร้อนของคิบอมลากวนไปรอบๆติ่งไตสีชมพูอ่อนที่แผ่นอกบางก็ร้องครางออกมาเสียงสั่น


 "อะ..อาา จะ..ทำ อะไรน่ะ.."


 "อย่าทำเป็นใสซื่อไปหน่อยเลยน่า"คิบอมเริ่มดูดหนักๆที่ยอดอกสีชมพูอ่อนด้วยความโหยหาก่อนที่จะเลื่อนตัวขึ้นไปจูบที่ริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนเริ่มแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กๆอย่างช้าๆซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบรับกลับมาเป็นอย่างดี ลิ้นร้อนพันพัวกันภายในอย่างไม่มีใครยอมใครจนสุดท้ายคิบอมต้องเป็นฝ่ายผละออกมาเองเพราะกลัวว่าดงแฮจะกลั้นหายใจไม่ไหว


 "ร่านจริงนะ ยอมกันง่ายๆแบบนี้น่ะ"เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมส่งรอยยิ้มเหยียดหยามไปให้ซึ่งดงแฮทำได้แค่ปรือตามองเท่านั้นเพราะในตอนนี้เขาอ่อนเเรงเหลือเกิน ขาที่ยืนอยู่ทั้งสองข้างแทบจะพยุงร่างเอาไว้ไม่ไหวคอยแต่จะทรุดลงอย่างนั้น เขาไม่อยากนอนกับใครง่ายๆแต่หากในตอนนี้เขาต้องโดนคิบอมทำอะไรต่อมิอะไรอยู่แล้วจะดีกว่าไหมหากเขาจะยอมรับสภาพและตอบรับชายหนุ่มกลับไปเพราะยังไงเสียดงแฮก็รักคิบอมอยู่แล้ว..


 "อะ..อึก"


 มือหนาเลื่อนลงไปถอดกางเกงขาสั้นของดงแฮออกก่อนที่จะอุ้มร่างเล็กขึ้น สองเท้าก้าวเข้าไปใกล้เตียงใหญ่ก่อนที่จะโยนทั้งร่างลงไปบนเตียงนุ่มนั้น ไม่สนใจใยดีเเม้เเต่น้อยว่าดงแฮจะเจ็บหรือไม่ เพราะตอนนี้เขาต้องการให้ดงแฮเจ็บปวดที่สุด และจำวันนี้ไปจนวันตาย


 "โอ๊ย"เสียงหวานร้องขึ้นด้วยความเจ็บ แต่เมื่อปะทะเข้ากับสายตาเย็นชาของคิบอมเเล้วก็แทบจะร้องอะไรไม่ออกอีก


 ร่างสูงถอดเสื้อผ้าตนเองออกอย่างรวดเร็วเหลือไว้เพียงกางเกงชั้นในเพียงตัวเดียวก่อนที่จะค่อยๆคลานขึ้นไปบนเตียงเเละนอนทาบทับร่างเล็กเอาไว้ ชานหนุ่มจัดการปลดปราการชิ้นสุดท้ายของดงแฮออกและเมื่อเห็นมันเต็มสองตาก็ยิ้มออกมาบางๆ


 "มะ..มองอะไรน่ะ"ดงแฮร้องถามด้วยความอาย อยากจะหนีไปเสียไกลๆแต่เมื่อโดนถึงขนาดเเล้วก็คงหนีไม่พ้น คิบอมหุบยิ้มทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่าไม่ควรใจอ่อนให้บดงแฮ มือหนาเลื่อนลงไปสัมผัสเบาๆที่ส่วนอ่อนไหวของร่างบางและเริ่มรูกรั้งมันขึ้นลงเป็นจังหวะ


 "อะ..อ๊าาา"ดงแฮครางลั่นด้วยความเสียว สัมผัสที่เขาได้รับในวันนี้ช่างแปลกใหม่และสร้างความสุขให้ไม่น้อย คิบอมเลื่อนมือขึ้นลงเพียงไม่กี่ครั้งเมื่อส่วนสำคัญเริ่มสู้มือก็ละมือออกและแสยะยิ้มส่งให้


 "คิดว่าจะได้บริการอะไรจากชั้นหรือไง"


 "อะ..อึก"ร่างบางกัดฟันเเน่นเมื่อความต้องการเริ่มปะทุขึ้นมาจนเสียวไปหมด แต่อีกคนกลับไม่สานต่อให้มันจบ คิบอมมองใบหน้าหวานที่บ่งบอกถึงความอึดอัดแล้วก็ส่งยิ้มเย็นๆให้ก่อนที่จะเอ่ยต่อ


 "อยากนักก็ทำเองเป็นไง"ไม่พูดเปล่าแต่ยื่นมือออกไปจับมือเรียวเล็กออกจากพันธนาการและเลื่อนมากอบกุมที่ส่วนสำคัญของเจ้าตัวเสียเองเเละจัดการสอนวิธีสำเร็จความใคร่ให้เสียเสร็จสรรพ ดงแฮมองมือตัวเองที่ถูกคิบอมจับเอาไว้อย่าอับอายแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะการที่ทำแบบนี้คงเป็นทางเดียวที่จะช่วยปลดปล่อยความอึกอัดที่มากมายขนาดนี้ได้


 "อะ..อาาา"เมื่อมือเล็กเริ่มขยับแกนกายตนเองหนักและไวขึ้น คิบอมก็ปล่อยมือที่กุมมือนั้นอีกทีออกเพื่อมาถอดกางเกงชั้นในของตนเองก่อนที่จะโยนมันทิ้งไปข้างเตียง


 ดงแฮเงยหน้าขึ้นมองแกนกายที่ชูชันเพราะเเรงอารมณ์ของคนด้านบนเเล้วก็หน้าซีดเผือดเพราะขนาดของมันใหญ่กว่าที่คิดมาก มากจนเขาไม่คิดว่าทั้งหมดนั่นจะสามารถเข้ามาภายในตัวของเขาได้


 ร่างบางหยุดการเคลื่อนไหวนิ้วมือเมื่อน้ำสีขุ่นไหลพุ่งออกมา ร่างทั้งร่างเหนื่อยหอบและสั่นเพราะความเหนื่อย แต่พักได้ไม่นานก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือของคิบอมเริ่มไล้วนไปที่ช่องทางสีสดด้านหลัง ร่างสูงส่งลิ้นเข้าไปชิมภายในช่องทางรักก่อนที่จะออกแรงหนักๆด้านในหลุมเล็กนั้นทำให้ดงแฮกรีดร้องอกมาด้วยความเสียวที่มากเกินจะห้ามไหว

 


 "อ๊าาาาาาาาาาา..มัน..อ๊า..คิ..บอม"


 "อาา.."คิบอมร้องครางในลำคอก่อนที่จะถอนลิ้นออกมาและจัดการฝังแกนกายของตนเองเข้าไปแทนที่อย่างรวดเร็วทำให้เจ้าของร่างที่โดนรุกล้ำสะดุ้งตัวโยนและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด


 "อ๊าาา คิบอม มันเจ็บ อะ..เอาออกไปนะ อ๊าาาาาาา"ร่างเล็กดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดและเกร็งไปทั้งตัว คิบอมมองภาพนั้นเเล้วตะคอกกลับเสียงห้วน


 "อา..นายเกร็งมันก็เจ็บสิ อย่าเกร็ง"


 "อะ..อาา"ดงแฮครางออกมาเบาๆพร้อมร่างกายที่เริ่มผ่อนคลายลงเรื่อยๆ และเมื่อทุกอย่างเริ่มเข้าที่คิบอมก็เริ่มกระเเทกร่างเข้าไปด้านในจนสุดในคราวเดียว


 "อะ.."


 "อาาา..นายรัดชั้นมากเกินไปแล้วนะ..ดงแฮ"คิบอมเอ่ยออกมาราวกับจะตำหนิแต่ใบหน้ากลับสุขสมกับแรงตอดรัดภายในที่บีบรัดส่วนสำคัญของเขาเป็นจังหวะ ส่วนเเข็งขืนถูกบังคับให้กระเเทกกระทั้นเข้าไปภายในเรื่อยๆ ก่อนที่จะหมุนควงภายในเพื่อเเตะจุดกระสันของร่างบาง


 "อ๊าาา ตระ..ตรงนั้น"


 "นี่เหรอ อาา..อย่ารัดชั้นมากนักสิ"เสียงทุ้มครางเบาๆก่อนที่จะเริ่มออกแรงกระแทกมากขึ้นสร้างความสุขสมให้คนด้านล่างไม่น้อยไปกว่ากัน


 "เป็นไง ชั้นกับคุณฮันกยองใครเก่งกว่ากันล่ะ"ร่างสูงร้องถามเบาๆพร้อมสอดใส่เข้าไปลึกกว่าเดิม ดงแฮเด้งรับรงกระเเทกเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ น้ำตาคลอเต็มหน่วยเพราะความเจ็บปวดที่มาพร้อมๆกับความสุขสม ปากบางสั่นเกินกว่าจะพูดอะไรออกมาได้ แต่ก็พยายามที่จะเอื้อนเอ่ยออกมาให้อีกฝ่ายได้ยิน


 "ชะ ชั้น..ไม่เคย..มีอะไร..กับเกิง.."ทันทีที่สิ้นสุดคำพูด การกระทำทุกอย่างเเทบจะหยุดชะงัก คิบอมยังคงสอดใส่ต่อไปแต่ลดความเร็วลงและมองใบหน้าของคนที่ตนยังรักสุดหัวใจอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง


 "นะ..นายว่ายังไงนะ"


 "ชะ..ชั้นไม่เคยทำแบบนี้กับเกิง..อย่างมากก็แค่จูบเท่านั้นเเหละ"ดงแฮหอบสั่น แกนกายเล็กเริ่มชูชันขึ้นเเละเเข็งเกร็วเมื่อใกล้ถถึงคราวปลดปล่อย คิบอมมองหน้าดงแฮก่อนที่จะถามขึ้นเบาๆด้วยความงง


 "ชั้นไม่เข้าใจนายจริงๆดงแฮ ทำไมวันนี้นายถึงได้.."


 "ชั้นบอกนายไม่ได้..ไม่ได้ อาาาา"เมื่อร่างเล็กเลี่ยงที่จะตอบเขาก็ไม่ถามต่อให้เสียเวลาเก็บเกี่ยวความสุขสม มือหนาเกาะกุมที่ส่วนสำคัญของดงแฮพร้อมรูดรั้งมันอรงๆเพื่อให้อีกฝ่ายปลดปล่อย ช่องทางด้านหลังก็ยังคงกระแทกเข้าไปอย่างสม่ำเสมอไม่เว่นช่วงให้พัก


 "อ๊าาา จะไปแล้ววว"ดงแฮร้องลั่นก่อนที่น้ำรักจะไหลพุ่งออกมาจากส่วนปลายอีกครั้ง คิบอมละมือออกก่อนที่จะเร่งจังหวะที่ช่องทางด้านหลังให้มากกว่าเดิม ร่างบางที่เพิ่งปลดปล่อยไปไม่มีเเรงเหลือที่จะทำอะไรได้แต่นอนนิ่งให้อีกฝ่ายกระทได้ตามใจชอบ ร่างกายเล็กๆเคลื่อนไหวไปตามแรงกระทำของร่างสูง หากกระเเทกหนักเข้าก็เด้งรับจังหวะโดยอัตโนมัติทั้งๆที่เจ้าตัวไม่ได้บังคับร่างกายให้ทำ


 "อาาาาา"คิบอมครางเสียงต่ำก่อนที่จะปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางรักของดงแฮ แกนแกนใหญ่ยังคงคาอยู่ด้านใน ในขณะที่ร่างทั้งร่างล้มลงฟุบลงกับไหล่มมนของคนหน้าหวานอย่างอ่อนเเรง


 "นายสุดยอดไปเลยดงแฮ"คำพูดสุดท้ายก่อนที่จะถอนแท่งร้อนออกมาและพลิกตัวไปนอนข้างๆคนที่นอนนิ่งอยู่ข้างๆ ดงแฮพยายามข่มตาให้หลับเพ่อหนีจากความคิดมากมายที่วิ่งงวนไปมาภายในหัว


 เขาไม่ได้ต้องการทำแบบนี้เเต่เขาจำเป็นต้องทำเพื่อความอยู่รอด..เขาไม่ต้องการให้ใครผิดใจกัน ไม่อยากให้คิบอมเกลียดเขา แต่ที่ต้องทำก็เพราะความจำเป็น
 ความจำเป็นที่บอกใครไม่ได้...

 

อ่านต่อที่ http://writer.dek-d.com/dekthingtong/writer/viewlongc.php?id=506184&chapter=40

 

Comment

Comment:

Tweet

NC ร้อนแรง สมกับที่รอคอย!

ที่สำคัญ หมวยไม่เคยมีอะไรกับป๋า!~

เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

บอมเป็นคนแรก!

#1 By Eunsuh on 2009-09-15 22:45