[Fic]Lust (Hanchul) Part43 สับสน..สงสัย

posted on 19 Dec 2009 16:57 by dekthingtong in NC-Lust

 (ต่อ)

 

มือเรียวเริ่มซุกซนเอื้อมไปจับที่พวงแก้มนิ่มก่อนจะเลื่อนลงมาที่ซอกคอขาวลามลงมาจนถึงกระดุมเสื้อเชิ้ตสีแดงและจัดการปลดมันออกมีละเม็ดด้วยความต้องการ ฮีชอลได้แต่นั่งนิ่งตัวเเข็งทื่อเพราะห่างหายจากเรื่องนี้ไปเพียงไม่กี่วันเเต่มันก็เหมือนร้างราไปนานพอสมควรจนปรับตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรตอบสนองชายหนุ่มกลับไปอย่างไรดี

ฮันกยองค่อยๆไล่มือลงมาเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ยอดอกสีชมพูอ่อนของร่างบางและจัดารบีบลงไปเบาๆเพื่อสร้างความเคยชินให้กับฮีชอล เจ้าของร่างที่ถูกปรนเปรอเปลอหลุดเสียงครางออกมาเบาๆก่อนที่จะถูกร่างสูงผลักให้ลงไปนอนราบกับพื้นเตียงและก้มลงไซร้ที่ซอกคอขาวอย่างไม่รอช้า

"อะ..อ๊า ฮะ..ฮันกยอง"เสียงครางแผ่วเล็ดลอดออกมาจากปากอิ่มทันทีที่รู้สึกได้ถึงสัมผัสจาบจ้วงจากอีกฝ่าย ฮันกยองกวาดลิ้นร้อนไปทั่วทุกอณูผิวสวยของร่างบางก่อนจะเลื่อนลงมาดูดเบาๆที่ยอดอกสีอ่อนจนกลายเป็นสีเข้มจัดในที่สุด

"อะ..อึก"

"เริ่มผ่อนคลายหรือยังฮีชอล อะ..อาา"เอ่ยถามเสียงแผ่วก่อนจะครางออกมาเมื่อมือเรียวของคนด้านล่างปัดป่ายไปโดนจุดสำคัญของตนเข้าราวกับจงใจแกล้ง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองฮีชอลก็อยากจะจับกดมันเสียตอนนี้เพราะสีหน้าของร่างเล็กในตอนนี้ช่างยั่วยวนเหลือเกิน

"ขะ เข้ามา"เสียงหวานร้องขอออกไปอย่างลืมตัวเพราะตนก็ต้องการสัมผัสของฮันกยองมากมายเหลือเกิน ยิ่งไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้ด้วยกันมาหลายวันความต้องการที่มีก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเกินกว่าจะยับยั้ง ฮันกยองยกยิ้มที่มุมปากด้วยความพึงพอใจก่อนจะกดจูบหนักๆลงไปที่กลีบปากนุ่มด้วยความรักพร้อมกับกัดที่ปากของฮีชอลเบาๆเพื่อเป็นสัญญาณบอกให้อีกฝ่ายยอมให้ตนรุกล้ำเข้าไปข้างในได้สะดวก

ลิ้นร้อนกวาดต้อนลิ้นเล็กภายในด้วยความต้องการที่มากมายก่อนที่ฮีชอลจะจัดการดูดดันกลับไปด้วยชั้นเชิงที่ไม่แพ้กันเพราะตนก็จูบได้เก่งขึ้นมากตั้งเเต่มีครูฝีมือดีอย่างฮันกยอง มาเฟียหนุ่มค่อยๆลดมือลงไปปลดปราการด้านล่างของร่างบางพร้อมๆกับที่ฮีชอลก็ทำแบบเดียวกับกับกางเกงของร่างสูง

เมื่อต่างฝ่ายต่างปลดเครื่องเเต่งกายของอีกคนออกไปได้จนหมดมือเรียวของฮีชอลก็จัดการกุมเข้าไปที่ส่วนกลางลำตัวของชายหนุ่มทันทีโดยที่ร่างสูงไม่ต้องร้องขอ นิ้วเล็กๆเริ่มจัดการจูบๆคลำๆที่มังกรใหญ่ที่ยังไม่สู้ดีนักลูบไล้จนมันเริ่มพองจึงจัดการรูดขึ้นลงเพื่อเพิ่มความต้องการให้สุมเข้าไปมากยิ่งขึ้นจนมันผงาดเต็มที่จนคนที่ต้องโดนรุกล้ำเริ่มกลัว

"อะ..อะ..อืมม"เพราะริมฝีปากยังประกบกันแน่นรวมทั้งลิ้นของทั้งคู่ยังฟาดฟันกันอยู่จึงทำได้เพียงส่งเสียงครางต่ำในลำคอเท่านั้น ฮีชอลละมือออกจากส่วนกลางลำตัวของฮันกยองเมื่อรู้สึกถึงน้ำเหนียวๆที่เอล้นตรงส่วนปลายก่อนจะขยับกายแนบชิดกับร่างสูงมากยิ่งขึ้น

มาเฟียหนุ่มจัดการช่วยร่างเล็กแบบที่ตนถูกกระทำเมื่อครู่บ้าง มือเรียวจัดการรูดรั้งขึ้นลงที่แกนกายของฮีชอลก่อนจะถอนริมฝีปากออกจากกลีบปากนุ่มของอีกฝ่ายเเล้วเลื่อนตัวลงมาดูดเบาๆที่ส่วนเเข็งขืนของคนตัวเล็กแทน ลิ้นร้านลากผ่านตั้งแต่ส่วนโคนขึ้นไปจนถึงส่วนปลายและครอบปากลงไปจนมิดและส่งเสียงอื้ออึงในลำคอเมื่อรู้สึกว่าแกนกายของฮีชอลผงาดขึ้นจนใหญ่กว่าเดิม

"อะ..อะะ..ฮะ..ฮัน"มือเล็กๆเผลอกดเข้าที่ผมสีดำของชายหนุ่มอย่างแรงเพื่อสกัดกั้นความเสียวที่เกิดขึ้นเพราะสิ่งที่ชายหนุ่มปรนเปรอให้

"อะ..อืม"ฮันกยองครางเสียงต่ำเมื่อลิ้นของตนรับได้ถึงรสหวานฝาดของน้ำคาวที่เริ่มปริ่มขึ้นมาจนแทบทะลักเพราะความต้องการ

"พะ..พอแล้ว จะออก..แล้ว"ฮีชอลร้องห้ามไม่เป็นศัพท์ ยิ่งถูกปรนเปรอความสุขล้ำทางกามาให้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งพูดอะไรไม่ถูกมากขึ้นเท่านั้น มีเพียงเสียงหวานที่ร้องครางออกมาเพราะความสุขสมทดเเทนคำพูดมากมายที่อยากจะเอ่ย

ฮันกยองทำเป็นไม่สนใจในคำห้ามนั้น หากแต่ยังคงจัดการดูดเเรงๆที่ส่วนสำคัญของคนรักต่อไปและแอบขบกัดเบาๆจนสุดท้ายก็เป็นฮีชอลที่ต้องปลดปล่อยออกมาก่อนในยกเเรก

"อะ..อ๊าาา...งงงงง"

"หึหึ ออกเสียเยอะเชียวนะ คิดถึงสัมผัสของชั้นมากล่ะสิ"ฮันกยองถอนริมฝีปากออกก่อนจะปาดน้ำหวานที่ไหลเลอะออกมาที่มุมปากออกไปและเลื่อนตัวขึ้นไปจูบเบาๆที่ริมฝีปากอ่อนนุ่มของฮีชอลและก้มลงกระซิบที่ข้างหูคนสวย

"ขอชั้นรักนายนะ..คิมฮีชอล"

ใบหน้าหวานที่แดงซ่านเพราะฤทธิ์รักเมื่อครู่ยิ่งเจือสีชมพูอ่อนที่พวงแก้มใสมากขึ้นเมื่อได้ยินคำรักหวานหูในระยะใกล้เช่นนี้ ฮันกยองยกยิ้มที่มุมปากด้วยความพึงพอใจก่อนจะจัดการยกขาเรียวขึ้นพาดที่ลาดไหล่ของตนและค่อยๆแทรกกายเข้าไปโดยไม่มีการเบิกทางก่อนอย่างเช่นทุกครั้งที่เคยทำมา มือเล็กๆของคนโดนรุกล้ำกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความเจ็บระคนไปกับความเสียวสุขสม

"อะ..อ๊า มะ..มัน เจ็บ"ฮีชอลร้องครางจนแทบไม่เป็นศัพท์ ฮันกยองค่อยๆดันส่วนกลางลำตัวของตนเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆจนสุดแล้วจึงหยุดเคลื่อนไหวเพื่อให้ร่างเล็กได้ปรับสภาพร่างกายให้ทนต่อบทรักที่จะเกิดขึ้นต่อไปในอีกไม่ช้านี้ได้

"เจ็บมากมั้ย หืม"เอ่ยถามเสียงทุ้มพร้อมกับเลื่อนตัวขึ้นไปจูบที่กลางหน้าผากของคนสวย ฮีชอลกัดฟันเเน่นเพื่อระงับความเจ็บปวดที่เเล่นพร่านไปทั่วช่วงล่างก่อนจะส่ายหน้าส่งให้เป็นคำตอบเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายลำบากใจ ซึ่งฮันกยองก็รู้ดีว่าฮีชอลกำลังโกหกจึงจุมพิตเบาๆที่กลีบปากสีสดก่อนจะค่อยๆขยับตัวเข้าออกช้าๆเพื่อเบิกทางให้สานต่อบทรักได้ราบรื่นต่อไป

"อึก..อื้ม"เสียงหวานครางในลำคอเพราะไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆออกมาได้ในขณะที่ปากของทั้งคู่ยังเชื่อมกันอยู่แบบนี้ ฮันกยองค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปภายในโพลงปากเล็มเพื่อกระตุ้นให้ร่างเล็กลืมความเจ็บปวดที่ด้านล่างไปให้หมดสิ้น มือที่ว่างงานอยู่ยกขึ้นสะกิดเบาๆที่ติ่งไตสีชมพูอ่อนที่ประดับอยู่บนแผ่นอกบางขาวสะอาดของคนด้านล่างทำให้ฮีชอลแทบจะดิ้นตายเสียตรงนั้นเพราะถูกรุกเร้าทั้งด้านบนเเละด้านล่าง

"อะ..อา..พอใช้ได้หรือยัง คนดี"ถามออกไปเสียงสั่นเพราะยิ่งได้เข้าไปในตัวฮีชอลมากขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งอดใจไม่ไหวอยากจะครอบครองร่างเล็กมากขึ้นเท่านั้น เมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างที่ตนกำลังครอบครองอยู่พยักหน้าช้าๆส่งมาก็ยิ้มออก

ร่างสูงเริ่มเร่งเครื่องของตนทันทีจากตอนแรกที่ขยับเข้าออกอย่างช้าๆกลับกลายเป็นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่างทั้งร่างของฮีชอลสั่นสะท้ายและขยับไปมาตามแรงกระเเทกของคนด้านบนพร้อมกัดฟันเเน่นเพื่อกลั้นเสียงครางจนฮันกยองต้องเอ่ยบอกเสียงกระเส่า

"อา..ครางออกมาดังๆสิ ชั้นชอบเสียงนายครางนะ"

"อะ..อื้มม..ตระ..ตรงนั้น"ฮีชอลร้องขอทันทีเมื่อสิ่งที่อยู่ในร่างกายตนขยับไปโดนจุดกระสันเข้า ฮันกยองยิ้มกริ่มก่อนจะจัดการกดกระเเทกเข้าไปที่จุดเดิมซ้ำๆให้สมใจอยากของคนสวย

"แบบนี้..อา..ดีใช่มั้ย"

"อะ..อาาา..บะ..แบบนั้นล่ะ..ฮันกยอง"ร้องตอบกลับไปก่อนจะกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อชายหนุ่มกดกระเเทกเข้ามาจุดสุดและกระเเทกเข้าออกซ้ำก่อนจะวางขาข้างหนึ่งของฮีชอลลงบนเตียงโดยที่จขาอีกข้างยังพาดอยู่ที่ไหล่ของเจ้าตัว

"อะ..อาา"

"อื้มมม"ยิ่งชายหนุ่มกดกระเเทกมาขึ้นเท่าไหร่ก็เหมือนช่องทางรักของฮีชอลจะยิ่งตอดรัดมากขึ้นเท่านั้นจนร่างสูงเองก็แทบคลั่ง ยิ่งได้เปลี่ยนท่าใหม่ก็ยิ่งกดเข้าไปได้ลึกขึ้นเเละเเนบชิดขึ้นจนฮีชอลเเทบบ้า

"เมื่อยมั้ยชั้นจะได้เปลี่ยนท่า..อา"ฮันกยองกัดฟันถามพร้อมหลับตาแน่นเพื่อระงับความรู้สึกเสียวซ่านที่มากเกินยับยั้ง ฮีชอลจุกแน่นและรู้สึกดีจนพูดอะไรไม่ออกจึงได้แต่กำมือแน่นและกำผ้าปูที่นอนไว้เป็นที่ยึดต่อไป

เมื่อไม่มีคำตอบใดกลับมาฮันกยองจึงจัดการจัดท่าทางเองโดยไม่รอให้ฮีชอลตอบรับ ชายหนุ่มถอนแกนกายของตนออกจากตัวของคนรักก่อนจะอุ้มฮีชอลขึ้นเเนบอกโดยที่ร่างบางไม่มีแรงแม้แต่จะตอบโต้ใดๆกลับไปทั้งสิ้นได้แต่เอาใบหน้าหวานซุกเข้ากับอกกว้างของชายหนุ่มและรอดูว่าฮันกยองกำลังจะอะไรต่อไป

มาเฟียหนุ่มเดินตรงไปที่โซฟาตัวหรูที่มุมห้องก่อนจะจัดการวางร่างเล็กให้นั่งลงที่ท้าวเเขนของตัวโซฟาในขณะที่ตัวเองกระโดดขึ้นไปนั่งคุกเข่าอยู่บนโซฟานั้น ฮีชอลปรือตามองการกระทำของฮันกยองด้วยความไม่เข้าใจแต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรก็ได้รับคำตอบกลับมาเสียก่อน

ฮันกยองจัดการแทรกตัวเข้าไปภายในร่างของฮีชอลอีกครั้งโดยที่ร่างบางยังนั่งอยู่ที่ที่ท้าวเเขนเเละตนเองเองนั่งคุกเข่าอยู่แบบนั้น ฮีชอลเซถลาเข้ากอดชายกหนุ่มทันทีเพราะด้านหลังนั้นว่างเปล่าไม่มีที่ให้พิงแต่อย่างใดหากไม่ระวังอาจจะตกลงไปก็เป็นได้

"อะ..อื้ม..แบบนี้มันอันตรายนะ"ดุชายหนุ่มเบาๆแต่เมื่อถูกกระเเทกเข้ามาก็ร้องครางลั่น ลืมที่จะดุต่อไปเสียสนิท

"อะ..อา..แบบนี้ก็สนุกดีไม่ใช่รหือไง"

"อึก..อืม.."ตอบกลับเสียงแผ่วก่อนจะกอดรัดร่างสูงเเน่นเมื่อรู้สึกว่าตัวเองโงนเงนจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ฮันกยองยื่นมือออกไปจับที่แกนกายของร่างบางก่อนจะออกแรงบีบเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว ยิ่งได้ยินเสียงครางกระเส่าของอีกฝ่ายเเล้วก็ยิ่งได้ใจ ออกแรงกระเเทกทั้งทางด้นหลังและเพิ่มเเรงบีบทางด้านหน้าไปด้วยเป็นการแกล้งเล็กๆ

"อย่าแกล้งกันแบบนี้สิ อ๊าา"

"ก็สีหน้านายตอนนี้มันน่ารักมากเลยนี่ อะ..อา..ฮีชอล"เสียงทุ้มร้องครางไม่เป็นศัพท์ทันทีเมื่อร่างบางกระเเทกร่างกลับมาทันทีที่ตนส่งแรงกระเเทกไปทำให้แกนกายเข้าไปได้วึกขึ้นกว่าเดิม ยิ่งอยู่ในท่านี้เเล้วก็เหมือนร่างทั้งร่างจะหลุดลอยไปเพราะความสุขสมเสียอย่างไรอย่างนั้น

"อะ..อาาา..จะ..จะไปแล้วนะ"ฮีชอลครางเสียงลั่น ในตอนนี้เหมือนตัวเองกำลังโบยบินอยู่ที่ไหนสักแห่งเพราะด้านหลังว่างโล่งไม่มีพื้นเตียงนุ่มๆมารองรับมีเพียงร่างกายของคนทั้งสองที่เชื่อมเอาไว้ไม่ให้คนตัวเล็กตกลงไปก็เท่านั้น ยิ่งฮันกยองกระเเทกเข้ามาแรงมากขึ้นก็เริ่มมั่นใจจนยอมปล่อยร่างของร่างสูงในที่สุด

"อะ..ไม่กลัวตกแล้วหรือไง"

"อื้มม.."ฮีชอลส่ายหน้ารัวๆพร้อมหลับตาเเน่นเมื่อรู้สึกเสียววาบในช่วงท้อง หน้าท้องแบนราบหดเกร็งเมื่อรู้สึกถึงความรู้สึกสุขสมที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาหาตนจนสุดท้ายก็ปลดปล่อยสายน้ำแห่งความสุขออกมาจนเลอะทั่วหน้าท้องแกร่งของฮันกยอง

ร่างสูงมองใบหน้าหวานของคนรักยามที่ปลดปล่อยแล้วก็รีบกระเเทกกลับไปเเรงขึ้นเเละถี่ยิบกว่าเดิมอย่างไม่รอช้าเพื่อให้ตนได้ถึงสรวงสรรค์แบบฮีชอลบ้าง

ร่างบางเอนตัวลงแนบกับร่างของฮันกยองพร้อมวางคางมนไว้ที่ไหล่ก้างของชายหนุ่มอย่างหมดแรง รู้สึกปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมด ร่างเล็กๆสั่นคลอนไปตามแรงขยับของชายหนุ่มและกัดฟันแน่นเมื่อฮันกยองกระเเทกเข้ามาลึกที่สุดพร้อมกับน้ำเหนียวๆที่ฉีดเข้ามาภายในร่างของตนเองก่อนที่ชายหนุ่มจะฟุบลงกับร่างของฮีชอลบ้าง

สองร่างนั่งตะกองกอดกันอยู่แบบนั้นเพื่อพักฟื้นร่างกายให้หายเหนื่อย ก่อนที่ฮันกยองจะถอนแกนกายของตนออกมาและค่อยๆช้อนร่างบางขึ้นอุ้มไปนอนที่เตียงตามเดิม

"ไหนว่าจะเปลี่ยนท่าไม่ให้ชั้นเมื่อยไง เมื่อยกว่าเดิมอีกนะเเบบนี้อะ"ฮีชอลพูดขึ้นเบาๆด้วยความเหนื่อยอ่อน พร้อมทำปากจู๋ใส่อีกฝ่าย ฮันกยองยิ้มออกมาบางๆก่อนจะเขกไปที่ศีรษะของคนตัวเล็กทีหนึ่งด้วยความเอ็นดู

"แล้วมีความสุขมั้ยล่ะ"

"ก็..มี"ตอบกลับอย่างอายๆก่อนจะขยับตัวไปหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเอาไว้เหมือนที่เจ้าตัวทำอยู่ทุกครั้งที่เขินอาย

"นอนได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ลุกไม่ขึ้นหรอก"

"รู้เเล้วน่า"ตอบกลับไปก่อนจะหลับตาลง แต่เมื่อเห็นว่าห้องเงียบไปจึงลืมตาขึ้นอีกครั้งก่อนจะถามฮันกยองที่ยังคงยืนนิ่งไม่อายฟ้าอายดินอยู่แบบนั้นด้วยความสงสัย

"แล้วไม่มานอนหรือไง ยืนแก้ผ้าอยู่ได้"

"ชั้นอยากเห็นหน้านายตอนหลับน่ะ ไม่ได้หรือไง"ตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มบางๆ

"ทำอย่างกับไม่เคยเห็น"

"แต่ก่อนเวลานายหลับก็มีแต่คราบน้ำตาทุกที ชั้นอยากเห็นนายหลับแบบมีความสุขบ้างนี่ ให้ชั้นเเน่ใจว่านายอยู่กับชั้นเเล้วมีความสุขจริงๆ"เมื่อได้รับรู้ว่าคนรักของตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ก็อดที่จะเขินไม่ได้ มือเล็กๆตบเข้าที่ที่นอนข้างตัวก่อนจะเอ่ยชวนเสียงแผ่วเพราะความอาย

"ถ้าอยากเห็นชั้นมีความสุขก็มานอนเสียสิ ชั้นนอนคนเดียวน่ะมันเหวงๆนะ มานอนด้วยกันได้แล้ว"เมื่อเห็นร่างบางเชิญชวนกันต่อหน้าต่อตามีหรือคนจอมเจ้าเล่ห์อย่างฮันกยองจะไม่ตอบสนอง ร่างสูงรีบกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียงทันทีก่อนจะรวบร่างของฮีชอลเข้ามากอดไว้เเนบอกแล้วกระซิบบอกรักเบาๆ

"ชั้นรักนายนะคิมฮีชอล"

"อืม..รู้แล้ว"ตอบเสียงอุบอิบกลับไปก่อนจะก้มหน้าลงและพูดออกมาด้วยเสียงที่เบากว่า

"ชั้นก็รักนาย"

"หือ..เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะชั้นไม่ได้ยิน"ฮันกยองถามพร้อมกับอมยิ้มอย่างมีความสุข

"ไม่ได้ยินก็ไม่ต้องได้ยินเเล้ว ชั้นนอนแล้วนะ"

"ฮีชอล..."เสียงทุ้มเรียกขัดเอาไว้ก่อนทำให้คนที่ตั้งท่าจะนอนจริงๆเสียทีต้องเงยหน้าขึ้นไปถามด้วยความงัยเงีย

"หืม"

"สัญญากันเเล้วนะว่าจะไม่ทิ้งชั้นไปน่ะ"

"...."ฮีชอลเงียบลงทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่ฮันกยองบอก ในใจมันสั่นเเปลกๆเมื่อได้ยินคำว่าทิ้ง เมือ่ได้ฟังประโยคที่เกี่ยวกับการจากลา ประโยคที่เขาสัญญากับซีวอนไว้กับสิ่งที่เขาได้พูดกับฮันกยองออกไปมันช่างขัดกันโดยสิ้นเชิง

"อืม"ตอบกลับไปเสียงอ้อมแอ้มเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายคิดมาก แต่ตนกลับเก็บคำพูดของฮันกยองมาคิดมากเสียเอง

ห้ามทิ้งกันงั้นเหรอ..

นั่นสินะ..ถ้าถึงวันนั้น วันที่ผมต้องไปจากเขาจริงๆขึ้นมา ผมจะทำอย่างไรดี..

 

TBC.

 

ขอโทษที่เอามาลงบล็อคช้านะคะเพราะตอนเช้าโดนเเม่ลากไปเที่ยวเกาะเกร็ดแต่เช้าเลยทันแค่ส่งNCให้

แฟนฟิคที่ขอมาทางเมลเท่านั้น ตอนนี้พอถึงบ้านปุ๊บก็รีบมาอัพทันทีเลย

รักคนอ่านทุกคนนะ^^

 

จากตอนที่:http://writer.dek-d.com/dekthingtong/writer/viewlongc.php?id=506184&chapter=58

Comment

Comment:

Tweet

ได้อ่านต่อเนื่องค่อยยังชั่วหน่อยเพราะไม่ได้อ่านไปหลายตอนเหมือนกัน

#4 By ricbird on 2010-05-25 01:53

ง่ะ NC โซฟา นึกไม่ออกembarrassed

แต่ขอให้ฮันชอล รัก กันอย่างมีความสุขก็พอ

#3 By TJ (58.9.235.115) on 2010-04-15 00:17

#2 By (58.9.88.207) on 2010-01-27 18:25

อา เอ็นซีเต็มเอ็นทรี่ สะใจแบบสุดๆ

ฮันน้อฮัน เปลี่ยนท่าให้เขาเมื่อยกว่าเดิมอีก - - *

แต่แบบคยูงอนซองมินสุดๆ น่าสงสารมินน้อย

ยังไงก็ขอให้แก้ตัวขึ้นนะมินนี่ เอาใจช่วยค่า

#1 By Yundori on 2009-12-19 20:58